Siostry Służebniczki NMP (krótka historia)

„Ta najmniejsza i najuboższa społeczność cała się na służbę Najświętszej Bogarodzicy Dziewicy Maryi bez zmazy pierworodnej poczętej oddaje, pełna dziecięcej czci i miłości ku Niej”. – bł. Edmund Bojanowski (słowa z Reguły).



Zgodnie z wolą Założyciela, Bł. Edmunda Bojanowskiego, nazywamy się Zgromadzenie Sióstr Służebniczek NMP Niepokalanie Poczętej, krótko nazywają nas Służebniczkami Maryi Niepokalanej. Zgromadzenie nasze powstało z aktualnych potrzeb ludu, który w połowie 19 wieku żył w całkowitym zaniedbaniu, pogrążony w nędzy materialnej, moralnej i duchowej. Szczególnie smutny był los dziecka wiejskiego zdanego na siebie i pozostawionego bez wychowania.
I znalazł się człowiek otwarty na Boga i ludzi, człowiek wielkiego serca – jak o nim mówiono: Edmund Bojanowski.
Jako młody człowiek utalentowany, już jako student zdobywał sukcesy literackie. Jednocześnie był osobą rozmodloną; na kolanach przed Tabernakulum uczył się zawierzenia Bogui Jego miłości. Z rodzinnego domu wyniósł cześć do Maryi Niepokalanej. Zaszczepiła ją w jego sercu od najmłodszych lat jego matka.



Tak E. Bojanowski nabożeństwo do Maryi wiązał z pobożnością eucharystyczną; modlitwę do Maryi wiązał z uwielbieniem Boga. Te cechy były charakterystyczne w całym jego życiu.
Jako młody człowiek zobaczył wokół siebie ogromne potrzeby, a przede wszystkim opuszczone, zaniedbane dzieci. Pragnął te młodziutkie serca ochronić od zła i pomóc im wzrastać w dobru. Zobaczył również potrzebujących i chorych – zaczął im również służyć.
Za nim poszły proste wiejskie dziewczęta. Sam Edmund uczył je jak być serdecznie dobrym człowiekiem, jak kochać w prostocie i służebnej miłości. Nazwał je Służebniczkami Maryi Niepokalanej by zwyciężały miłością i prostotą na wzór Maryi Niepokalanej. Maryję Niepokalaną uczynił patronką Zgromadzenia, a Jej „Fiat” – „Oto ja, służebnica Pańska” postawił jako ideał życia i służby.
Dzieło E. Bojanowskiego od samego początku otrzymywało ewangeliczny fundament: wiarę w zwycięstwo dobra, miłość do potrzebujących – szczególnie dzieci, postawę służebną i ubogą charakteryzującą się prostotą i pogodą ducha.



Niepozorny i trudny był początek dzieła: garstka dziewcząt pełnych dobrej woli, bez żadnego przygotowania, pozbawiona zabezpieczenia materialnego, pod troskliwym okiem Bojanowskiego – człowieka świeckiego; garstka startująca 3 maja 1850 r. w wiejskiej chacie w Podrzeczu (na terenach poznańskich), przekształconej w ochronkę. Gromadka dzieci słuchała opowiadań biblijnych, uczyła się modlitwy, czynnej miłości bliźniego i dzielenia się posiłkiem z tymi, którzy nic nie mają.
Wieczorami siostry w izbie ochronki zbierały dziewczęta, by je przygotować do przyszłych zadań matek rodzin chrześcijańskich. W ten sposób Bojanowski pragnął, by dzieci i dziewczęta były przyszłością narodu i Kościoła. Siostry szły również z posługą samarytańską do chorych w różnych zakątkach wiosek.

Te ewangeliczne ziarno rzucone w ziemię małej wioski poznańskiej rozrosło się w największe polskie zgromadzenie żeńskie. W obecnej chwili Zgromadzenie swoją posługą obejmuje ziemię polską i cały świat. Rozwija swój charyzmat w duchu Maryi Niepokalanej w różnych formach; siostry posługują w przedszkolach – ochronkach, oddają się służbie jako katechetki oraz służą chorym i potrzebującym. Szczególną troską dla nas są wciąż dzieci i rodziny. Siostry rozwijają posługę również na terenach misyjnych. Radością dla Służebniczek była beatyfikacja Ojca Założyciela bł. Edmunda Bojanowskiego, której dokonał Ojciec Święty Jan Paweł II w Warszawie w 1999 r., stawiając go za wzór również dla wszystkich osób świeckich.
Powstała Rodzina świecka bł. Edmunda, gromadząca osoby świeckie, które angażują swoje siły i troski w duchu i charyzmacie Zgromadzenia.

Siostry Służebniczki w Parafii św. Ludwika w Panewnikach

Do panewnickiej parafii siostry przybyły 26 września 1909 roku. Zaangażowały się w różne posługi ciesząc się z faktu, że we wspólnocie parafialnej ma udział charyzmat prostoty i radosnej służebnej miłości na wzór Maryi Niepokalanej; charyzmat wciąż aktualny i we współczesnym świecie ogromnie potrzebny.
Obecnie Siostry posługują w parafii jako katechetki w Szkole Podstawowej oraz w Gimnazjum. Siostry katechetki prowadzą scholę dziecięcą i grupę Dzieci Maryi. Pracują jako pielęgniarki w Szpitalu Wojewódzkim /dawnym Kolejowym/ oraz jako pielęgniarki ambulantne posługując osobom samotnym, starszym i potrzebującym pomocy medycznej. Poza tym przy klasztorze Sióstr jest ochronka do której uczęszczają dzieci z okolicy. W klasztorze mieści się także Dom Rekolekcyjny Archidiecezji Katowickiej, w którym co tydzień wiele osób z terenów Śląska przyjeżdża by przeżywać swoje coroczne rekolekcje i umocnić wiarę. Często w Domu Rekolekcyjnym swoje skupienia przeżywa wiele grup i wspólnot z różnych rejonów Polski; są to grupy młodzieżowe, Stowarzyszenia i Apostolstwa.

siostry służebniczki Maryi